کفش طبی کودکان برای درمان صافی کف پا و ناهنجاری های پای بچه

برای کمک به کف پای صاف و به سمت داخل بودن پنجه پا در هنگام راه رفتن، ممکن است کفشهای مخصوص یا ارتز تجویز شود.

در صورتی که فرزند شما دچار داخل برگشتگی یا خارج برگشتگی شدید پنجه پا است، ممکن است پزشک کفش‌های اصلاحی، اسپلینت‌ها یا بریس‌های شبانه را توصیه کند.

تا زمانی که فرزند شما به سن ۷ یا ۸ سالگی می‌رسد، ساختار استخوان پا به طور کلی شکل گرفته است. با این حال، اگر صفحه رشد (منطقه‌ای که رشد استخوان از آن آغاز می‌شود) آسیب دیده باشد، ممکن است رشد غیرطبیعی و عجیبی در استخوان‌ها رخ دهد. با درمان و مراقبت‌های پزشکی مناسب، خطر مشکلات استخوانی در آینده کاهش می‌یابد.

حتماً به یاد داشته باشید که سایز پای فرزند خود را به طور منظم بررسی کنید. مطمئن شوید که بین انگشتان و انتهای کفش، فضایی وجود دارد و کفش‌ها قادر به ایجاد فضای کافی برای حرکت آزاد انگشتان پا هستند. این امر به فرزندتان اجازه می‌دهد تا به طور آزادانه حرکت کنند.

از چه زمانی فرزندم باید پوشیدن‌کفش را آغاز کند؟

اگر کودک شما هنوز راه نمی‌روید، نیازی به پوشیدن کفش ندارد. اما اگر به تازگی شروع به راه رفتن کرده است، پوشیدن کفش می‌تواند به پیشگیری از صدمات تصادفی کمک کند. در این مرحله، انتخاب کفش‌های با ناحیه پوشاننده مچ بلندتر می‌تواند کمک کند، زیرا آوردن کفش‌های با ساق کوتاه برای کودک نوپای شما مشکل‌تر است.

بسیاری از افراد فکر می‌کنند که پوشیدن کفش برای پشتیبانی از رشد عضلات و ساختار استخوان‌های پا و برای کمک به پیشگیری از مشکلات بعدی در حین راه رفتن، ضروری است. اما در واقع، پای کودک شما به طور طبیعی رشد خواهد کرد و تقریباً هرگز به پوشیدن کفش خاصی نیاز نخواهد داشت.

با رشد کودک شما، اندازه پای او به سرعت تغییر می‌کند. قبل از ۱۸ ماهگی، احتمالاً هر دو ماه، سایز کفش او یک تا یک و نیم شماره افزایش پیدا می‌کند. همچنین، پاهای یک کودک نوپا به طور متوسط هر سه ماه، یک و نیم سایز رشد می‌کند. به عنوان مثال، هنگامی که کودک شما سه ساله می‌شود، هر سال یک سایز، اندازه پاش را افزایش خواهد داد.

انواع پاپوش‌های اصلاحی

انواع مختلفی از کفش‌های اصلاحی وجود دارد که شامل موارد زیر هستند:

• کفش‌های سفارشی: کایروپودیست (متخصص درمان و حفاظت پا) بر اساس مدل پا، یک جفت کفش سفارشی می‌سازد.
• اصلاح خارجی: قسمت بیرونی کفش می‌تواند برای ثبات پا، اصلاح شود. این امر می‌تواند شامل تغییر شکل کف کفش باشد.
• کفش‌های درمانی: این کفش‌ها پس از عمل جراحی یا معالجه زخم پوشیده می‌شوند. آنها در حین دوره درمان پوشیده می‌شوند و به بیمار در بازگشت به پوشیدن کفش طبیعی، کمک می‌کنند.
• کفش‌های عمق دار: کفش‌های عمق دار، نوعی کفش ورزشی هستند که از عمق بیشتری برخوردار هستند تا بتوانند فضای کافی را فراهم کرده و از پا در مقابل ایجاد ناهنجاری محافظت کنند.
• کفی کفش ارتوتیک: کفی‌های کفش ارتوتیک باعث کاهش فشار وارد بر نواحی خاصی از پا می‌شوند و به جذب شوک کمک می‌کنند.

مشکلات رایج پا

 کف پای صاف

قوس طولانی کف پا معمولاً در اوایل دوره رشد (میان ۶ تا ۱۰ سالگی) شکل می‌گیرد. کاهش فراوانی کف پای صاف در افراد پابرهنه نشان می‌دهد که عواملی مانند قدرت عضلات و تحرک، ممکن است در رشد طبیعی قوس کف پا نقش داشته باشند. این نشان می‌دهد که احتمال داشتن قوس کف پای انعطاف پذیر و قدرتمند در کودکان پابرهنه بیشتر است. ارزشمند است که والدین را تشویق کنیم تا به کودکانشان اجازه دهند در صورت فراهم بودن فضای امن، پابرهنه حرکت کنند و کفش‌ها را براساس عملکرد انتخاب کنند، نه بر اساس قیمت یا ظاهر.

ارث‌یابی پتانسیل داشتن کف پای صاف و منشاء آن در بسیاری از کودکان، می‌تواند در والدین یا سایر افراد خانواده ردیابی شود. در این موارد، اهمیت زیادی دارد که کودکان زمان زیادی را پابرهنه سپری کنند. اگر نمی‌توانند به طور منظم یا در یک محیط امن پابرهنه باشند، استفاده از کفش‌های سفارشی و انعطاف‌پذیر ارتوتیک مورد نیاز است.

برگشتگی انگشتان پا در حین راه رفتن

برگشتگی انگشتان پا در حین راه رفتن، به عنوان مشکل رایج‌ترین مرتبط با راه رفتن در کودکان شناخته شده است. در گذشته، اصلاحات کفش مانند پاشنه‌ها و لبه‌های مخصوص برای اصلاح چرخش بیش از حد پایینی که باعث برگشتگی انگشتان پا می‌شود، تجویز می‌شد. اما مطالعات اخیر نشان داده‌اند که این مداخلات هیچ تأثیر معنی‌دار و قابل پیش‌بینی بر کودکان دچار برگشتگی انگشت پا ندارد. احتمالاً ورزش می‌تواند باعث تقویت عضلات مدور خارجی شده و برای توسعه سریع و طبیعی چرخش پا مفید باشد؛ اما این موضوع هنوز تایید نشده است. بنابراین، بهترین توصیه برای بیشتر کودکان، پوشیدن کفش مناسب و تمرکز روی ورزش و فعالیت‌هایی است که باعث افزایش تعادل عضلات پا می‌شوند.

راه رفتن روی پنجه پا

راه رفتن روی پنجه پا به زمانی گفته می‌شود که کودک روی انگشتان پای خود راه می‌رود و وزن خود را روی پاشنه‌های خود نمی‌اندازد. در میان کودکان نوپا این موضوع طبیعی است؛ اما معمولاً پس از ۳ سالگی نباید ادامه پیدا کند.

ناهنجاری پاچنبری یا کلاب فوت

پاچنبری یا کلاب فوت، یک وضعیت ناهنجاری مادرزادی است که در آن یک یا هر دو پا به سمت داخل یا پایین خم می‌شوند. کارشناسان درباره علت بروز آن اطمینان ندارند؛ اما تصور می‌شود که عوامل ژنتیکی، نقش مهمی در بروز آن ایفا کنند؛ زیرا گاهی در سوابق خانوادگی وجود دارد. درمان این ناهنجاری، بلافاصله پس از تولد آغاز می‌شود و معمولاً با فیزیوتراپی، به تدریج پا به شکل طبیعی خود بازگردانده می‌شود.

ناهنجاری‌های کف پای کودکان

مشکلات پزشکی بسیاری وجود دارند که می‌توانند منجر به ناهنجاری‌های پا در کودکان شوند. برخی از این موارد عبارتند از فلج مغزی، اپیدرمولیزیس بلوزا(E.B.)، فلج اطفال، دیستروفی عضلانی و اسکلروزیس چندگانه. برخی از برندهای کفش پزشکی کودکان، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به تدریج باعث اصلاح و پشتیبانی مستحکم از پای کودکان می‌شوند و برای کودکان نیازمند به مراقبت‌های ویژه پا طراحی شده‌اند.

در تهیه کفش‌های کودکان باید به دنبال چه چیزی باشیم؟

• کفش‌های تخت؛ برای اطمینان از توزیع مناسب وزن روی پا، عادت دادن کودک به وضعیت مناسب و پیشگیری از جمع شدن پنجه پا و ناهنجاری، از خرید کفش های تخت اجتناب کنید.
• کفی انعطاف پذیر؛ کفی کفش سفت، حرکت لازم برای افزایش قدرت طبیعی پا و تحرک آن را محدود می‌کند.
• قسمت بالایی سبک و دارای منفذ؛ وجود منافذ کافی به تنفس پا و پیشگیری از بروز عفونت کمک می‌کند. همچنین سبک بودن وزن، برای قرار ندادن وزن اضافه روی پا اهمیت دارد.
• کفی‌های ضد لغزش؛ برای کاهش احتمال افتادن و آسیب دیدگی، از کفی‌های بسیار لغزنده یا چسبناک دوری کنید.
• فضای کافی برای انگشتان پا؛ کفش‌هایی که بسیار بزرگ هستند، نسبت به کفش‌هایی که بسیار کوچک یا بسیار کوتاه هستند، رجحان دارند. اجازه دهید فضای کافی بین انگشت بزرگ پا و قسمت جلویی کفش وجود داشته باشد.
• ظاهر و قیمت کفش؛ آخرین چیزی که درباره کفش باید در نظر بگیرید، ظاهر و قیمت آن است و اینکه آیا این کفش برای کودک قابل قبول است و با بودجه خانواده تناسب دارد یا خیر.

توصیه‌های مربوط به کفش

اگر فرزند شما دچار داخل برگشتگی یا خارج برگشتگی شدید پنجه پا باشد، ممکن است پزشک کفش‌های اصلاحی، اسپلینت‌ها یا بریس‌های شبانه را توصیه کند.

تا زمانی که فرزند شما به سن ۷ یا ۸ سالگی می‌رسد، ساختار استخوان پا به طور کلی شکل گرفته است. اگر صفحه رشد (منطقه‌ای که رشد استخوان از آن آغاز می‌شود) آسیب دیده باشد، ممکن است رشد غیرطبیعی و عجیبی در استخوان‌ها رخ دهد. با درمان و مراقبت‌های پزشکی مناسب، خطر مشکلات استخوانی در آینده کاهش می‌یابد.

حتماً به یاد داشته باشید که سایز پای فرزند خود را به طور منظم بررسی کنید. مطمئن شوید که بین انگشتان و انتهای کفش، فضایی وجود دارد و کفش‌ها قادر به ایجاد فضای کافی برای حرکت آزاد انگشتان پا هستند. این امر به فرزندتان اجازه می‌دهد تا به طور آزادانه حرکت کنند.

ارتزهای کودکان

کودکان معمولاً تا سن شش سالگی به ارتزهای سفارشی نیاز ندارند. اگر هنوز قوس کف پای یک کودک، رشد قابل توجهی نداشته است یا مشکل برگشتگی انگشتان پا وجود دارد، ممکن است استفاده از ارتز لازم باشد. این امر به ویژه زمانی که کودک درگیر فعالیت‌های ورزشی است، اهمیت بسیاری دارد. در این موارد، پشتیبانی ارتز سفارشی برای قوس کف پا، می‌تواند عملکردهای راه رفتن و دویدن را به طور قابل توجهی اصلاح کند. در غیر این صورت، بسیاری از کودکان با پوشیدن کفش‌های انعطاف پذیر و معقول، از حمایت کافی برخوردار می‌شوند.